Persona

Yazıp yazıp siliyorum... Aslında ne hissettiğimi bile bilmiyorum.
Monoton bir hayatım vardı. Şimdi entrika, koşuşturmaca dolu, oh mis.

...

Gecenin bir yarısı eve gelip, sabah okula gidiyorum. Oradan staja geçiyorum, stajdan işe. İşten eve, evden okula, okuldan staja, stajdan işe, işten eve, evden okula, okuldan staja, stajdan işe, işten eve, evden okula, okuldan staja, stajdan işe, işten eve...

Elim kolum tutmuyor, sırf hatırlamamak için paralıyorum kendimi. Yine de silemiyorum, gün boyu tekrarlıyorum.


Kayıplar fena.

Kayıplar fena

Kayıplar fena

a ton étoile

Oradan oraya koştururken tek kelime konuşacak insan bulamamak, bulduğunda anlatamamak, yılların teşebbüsü; geç gelen doğum günü hediyesi.
Sonumuz hayır olsun Bin Parça...